“उसळते हार्मोन्स सगळे उंचवटे, खाच खळगे पार करून हवे तिथे उत्सर्जित होऊ लागल्यानंतर आजकाल आम्ही सेक्स करतो,.... स्वमर्जीने. त्यामुळे व्हजायना, पेनिस, सक, यांसारखे शब्द आमच्या तोंडून ऐकल्यानंतर, बाळा तुझे वय किती असला खोडसाळ प्रश्न विचारून स्वतःची किती दिवस थंड करून घेणार ?” आल्या आल्या हे जळजळीत वाक्य माझ्या कानात अक्षरशः ओतलं तिने.
“यांच्या मेंदूची व्हर्जिनीटी अजून शाबूत असताना आमचं हायमेन कधी गेलं आणि नेमकं गेलं तरी कसं याच्या चौकश्या जास्त. आणि मुळात मी लहानपणी खूप पळायचे, सायकलिंग करायचे, पोहायचे ही असली गुळगुळीत उत्तरं कशासाठी द्यायची. त्याचं रक्त गेल्याचा सोहळा कधीच झालेला नसताना माझा एक पापुद्रा गेला तर त्यात एवढी दक्षता ? लग्न झाल्यानंतर नवर्याला समजेल, मग तो कसा रिअँक्ट होईल याचा विचार करून मला हवं असणारं सुख, मी चुरगळून फेकून द्यायचं ?
मुलींना अनुभवी पुरुष भावतो आणि मुलांना कोवळी मुलगी हे असले टुकार कोट्स. त्याचा रिअँक्ट होण्याचा प्रश्न येतोच कुठे ? माझी व्हर्जिनिटी कधी ब्रेक करायची हा सर्वस्वी माझा निर्णय असताना त्याच्या भावनिक संतुष्टतेचा विचार मी करावा, तोही माझ्या आयुष्यात कोण येणार आहे याची काडीचीही कल्पना नसताना ?”
“शरीराच्या कोणत्याही छिद्रावर कसलंही बंधन नसताना, जाणून बुजून एका खळग्यावर मात्र कायमचं ‘नो एंट्री’ चा साईन बोर्ड. पुरुषांनी केलेल्या मास्टरबेशनपेक्षा स्त्रियांचं असं काहीतरी वेगळं असतं, नेहमीच ते नाजूक असतं ,स्त्री ही नाजूकच असावी, रांगडेपण हे पुरूषाचं भूषण आहे. उठताना, बसताना,चालताना तिने कधीही पायामध्ये जास्त अंतर सोडायचं नाही, पुरुषाने कुठेही रस्त्यावर पायामध्ये हात चोळलेला मात्र चालतो ?”
“पाँर्नफिल्म मध्ये कायम पुरुषाच्या कंबरेच्या खाली गुडघ्यावर बसलेली स्त्री बघून, तिच्यावर कसेही शिंतोडे उडवले तरी तिने ते आनंदाने स्वीकारायचे ही दळभद्री मानसिकता मेंदूला वांजोटं बनवत असताना...कधी ती देखील डोळ्यात डोळे घालून उभी राहू शकते हे पचवूच शकत नाही.
“यांच्या मेंदूची व्हर्जिनीटी अजून शाबूत असताना आमचं हायमेन कधी गेलं आणि नेमकं गेलं तरी कसं याच्या चौकश्या जास्त. आणि मुळात मी लहानपणी खूप पळायचे, सायकलिंग करायचे, पोहायचे ही असली गुळगुळीत उत्तरं कशासाठी द्यायची. त्याचं रक्त गेल्याचा सोहळा कधीच झालेला नसताना माझा एक पापुद्रा गेला तर त्यात एवढी दक्षता ? लग्न झाल्यानंतर नवर्याला समजेल, मग तो कसा रिअँक्ट होईल याचा विचार करून मला हवं असणारं सुख, मी चुरगळून फेकून द्यायचं ?
मुलींना अनुभवी पुरुष भावतो आणि मुलांना कोवळी मुलगी हे असले टुकार कोट्स. त्याचा रिअँक्ट होण्याचा प्रश्न येतोच कुठे ? माझी व्हर्जिनिटी कधी ब्रेक करायची हा सर्वस्वी माझा निर्णय असताना त्याच्या भावनिक संतुष्टतेचा विचार मी करावा, तोही माझ्या आयुष्यात कोण येणार आहे याची काडीचीही कल्पना नसताना ?”
“शरीराच्या कोणत्याही छिद्रावर कसलंही बंधन नसताना, जाणून बुजून एका खळग्यावर मात्र कायमचं ‘नो एंट्री’ चा साईन बोर्ड. पुरुषांनी केलेल्या मास्टरबेशनपेक्षा स्त्रियांचं असं काहीतरी वेगळं असतं, नेहमीच ते नाजूक असतं ,स्त्री ही नाजूकच असावी, रांगडेपण हे पुरूषाचं भूषण आहे. उठताना, बसताना,चालताना तिने कधीही पायामध्ये जास्त अंतर सोडायचं नाही, पुरुषाने कुठेही रस्त्यावर पायामध्ये हात चोळलेला मात्र चालतो ?”
“पाँर्नफिल्म मध्ये कायम पुरुषाच्या कंबरेच्या खाली गुडघ्यावर बसलेली स्त्री बघून, तिच्यावर कसेही शिंतोडे उडवले तरी तिने ते आनंदाने स्वीकारायचे ही दळभद्री मानसिकता मेंदूला वांजोटं बनवत असताना...कधी ती देखील डोळ्यात डोळे घालून उभी राहू शकते हे पचवूच शकत नाही.
संकलन: सुशिल म. कुवर
फोटो : प्रतिकात्मक आहे आवर्जून शेअर करू शकता
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा